اما تجارت بر پنج قسم است : [ 81 ] - اوّل : واجب است ، به جهت حفظ نفس خود و عيال خود كه غير از آن ممكن نشود ، و احوط به جهت اداى ديون نيز واجب است . [ 82 ] - دوم : مستحب است ، به جهت وسعت دادن ( بر ) عيال ، و صرف راه خير كردن . [ 83 ] - سوم : مباح است كه قصد ( قصدش - خ ل ) زياد كردن مال باشد . [ 84 ] - چهارم : مكروه است ، چون كفن ، و غلّه‌فروشى ، و صرّافى ، و حجامت - با شرط اجرت - ، و بنده فروختن ، و قصّابى ، و شعربافى ، و قابله شدن - با شرط اجرت - و زرگرى ، و كسب اطفال ، و كسانى كه اجتناب از حرام در اموال نمىكنند ، و اجرت تعليم دادن قرآن ، و تجارت كردن در دريا ، و اجرت كشيدن خصيهء حيوانات ، و معامله با ظلمه ، و يا كسانى كه هر چه مىگويند و مىشنوند ، باك ندارند ، و كسانى كه صاحب عيب در بدنند ( بدن‌اند ) ، مثل پيسى و مانند آنها .